شهر عاشقان

کوچیک همه ی عاشقا حامد

بنام کاتب کتیبه عشق
گفتی که مرا دوست نداری گله ای نيست
بين من و عشق تو ولی فاصله ای نيست
گفتم که کمی صبر کن و گوش به من ده
گفتی که نه بايد بروم حوصله ای نيست
گفتی که کمی فکر خودم باشم و ان وقت
جز عشق تو در خاطر من مشغله ای نيست
رفتی و خدا پشت و پناهت به سلامت
بگذار بسوزد دل من مسئله ای نيست

منبع وبلاگ دوست عزیزم حسین

عشق: مفهومی است بیشتر از آنچه در کلام بگنجد‌‌ انسان عشق می ورزد . زیرا اراده میکند

زیرا عشق ورزیدن به او شادی می بخشد زیرا می داند برای رشد و کشف خود به آن متکی است.

عشق همواره در جهت رشد خود "رشد خود و رشد آنهایی که دوستشان می داریم حرکت می کند.عشق خالق شادمانی است. با عشق کار کردن شادمانه کار کردن است  در عشق زیستن یعنی در شادمانی زندگی کردن.

عشق" ارتباط است. عشق گوش می کند .عشق می شنود. عشق لمس می کند.عشق نیازمند آزادی است .عشق همیشه آزاد است.آزادانه عطا می شود و آزادانه دریافت میگردد  اما برای رشدوروئیدن به آزادی نیاز دارد. عشق به انسان قدرت میدهد. نیروی زندگی می بخشد. رابطه ای که ما آنرا عشق می خوانیم همان قدرت سرشت ما هست که گرما در سرشت آتش است و سختی در نهاد سنگ و باد در جوهر هوا.

عشق نه فقط جسمانی است که با شکوه تر از آن عشق آسمانی است. عشق در هر انسانی به گونه ای متجلی مشود...